Zwilazkowiec Alliancer, December 16, 1967

              iFK'iaa'KffSsiAwilrsir)fia4żWfasria'-¥„=- --t R-:w?Sj ti£a r
tŁ t1 fi
p-l- j f
(i - Ul
i
i
-
II
pwz-Ł-TtYTrlin—ifi- lm ai"v t ih j- - g
płyt z muzy rr
:ą wysyłane są- -
Jerzy Grobicki
0fepM@M
z 1863 r
Pod wieczór mróz stężał i
ciemniejące niebo poczynało
sic iskrzyć milionami gwiazd
Sypki śnieg skrzypiał pod
I łozami szybko śmigających
sań zaprzężonych w parę rą-czych
koni Ludzie siedzący
na saniach zabijali zmarznięte
ręce odziane w grube jedno-palcow- e
rękawice domowej
roboty
Młodszy powożący saniami
oderwał się do towarzysza:
Zdążymy na -- wigilię Jak do-tąd
mieliśmy szczęście i nikt
nas nic zauważył Mam na-dzieję
że Anielka dobrą kola-cję
zgotowała
Fi&iSsH&XictC&i):i-a-i
8 Afczema %
dvxv
v"rf
u
łr
S
jp?M
Prawdziwe zdarzenie
Co tam kolacja Chwała
Pogu że nie spotkaliśmy żad-nego
kozaka po drodze A
można było bo przecież na
końcu Wilkowa od strony Za-lesia
podobno kwaterują —
odparł starszy Powożący --
kiwnął
głową i pognał konie do
szybszego biegu
Słońce jak wielka chińska
kmpa zawisło nad "chłopskim
lasem" i w dolinie prowadzą-cej
do Trębarzewa ukazał się
dwór stojący na uboczu od
długiej wsi wilkowskiej oto-czony
dużą kępą starych
drzew okrytych teraz gęstym
szronem który pod wieczór
przybrał błękitnawy kolor Za
ZlZ'CVZ'i''i'VS''Z'-ZKK'Z'VZX'i'Z'Ci'i'Z'''- ii
Przyjemnych i Wesołych Świąt
Bożego Narodzenia
i Szczęśliwego Nowego Roku
składa
MUMIA
Śf wypieka' chleb żytni prawdziwy krajowy biały
j z kminkiem żytni razowy francuski włoski
U biały krajowy rogaliki i prawdziwy żytni bałtycki
? 16 Earl St Hamilton Ont
'i Tel LI 9-97- 14
f2i22i%:i2i2i:i3i2t:i2i2i2)Si%2Si2i3iSl3)2iSS)3i2i:iSii2i3i%2i2i3i2A
jf PRZYJEMNYCH ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA
) I NOWEGO ROKU
u życzy swym Klientom i całej Polonii
BARTON BUTCEERS
625 Barton St E Hamilton Ont
Tel LI 9-64- 72
ictętscisisisicatsictcsiijcicisicssssijiiisicietsisieisiststeistsisicieiciiist
Wesołych Świąt Bożego Narodzenia
i Pomyślnego Nowego Roku
życzy
MIKE'S BILLIARDS
Właściciel Michał Sawa z Rodziną
POLSKA D1LARDOWNIA ł FRYZJERNIA
470 Barton St E Hamilton Ont
Tcl JA 7-97- 22
1 s SZyczenia z Burlington £
f U)3i3l2lSlSl2:3lS]%3)2lSi3lSlS)Sl2'2i3iS)Sl%Sa?)S:3)2)3d3)3l3l3)M ]
I
lIHillitllllSP
Serdeczne Życzenia Wesołych świąt Bożego
Naunlzcnia i wiele pomyślności 10 Nowym
Roku dla wszystkich naszych Klientów
Przyjaciół i Polonii
składają
Bracia Mieczysław i Jan Biskup
oraz S Balon
WŁAŚCICIELE
ARO iOTORS
(Burlington) LTD
2397 Fairvicw Avc Burlington Ont
Tcl 637-583- 4
11 SNMHB 1§
SERDECZNE ŻYCZENIA WESOŁYCH ŚWIĄT
BOŻEGO NARODZENIA I DUŻO SZCZĘŚCIA
I POMYŚLNOŚCI W NOWYM ROKU
zasyła wszystkim czytelnikom "Związkowca"
wszystkim ogłaszającym się w "Ziciązkowcu"
Przyjaciołom oraz całej Polonii
Stanisław Krasuski
PRZEDSTAWICIEL "ZWIĄZKOWCA"
NA HAMILTON I OKOLICE
95 South Bcnd Rd W — Hamilton
Tcl 383-797- 3
it{ ł=c ____--►- - r~ s
8
i
fIf f
f
M
i
i
§
§S
WsIQsBslffSsnffiQ
dworem który ze wsią łączyła
długa aleja wysmukłych nad-wiślańskich
topoli znajdowały
się obszerne bagna porosłe
leszczyną kończące się pod
Lisem topielą zwaną "piekieł-kiem"
Dalej ciągnęła się cie-mna
linia "pańskiego lasu" aż
do horyzontu w kierunku
Chodnowa i Trębaczewa
Obaj powstańcy na saniach
rozglądali się bacznie wokoło
obserwując szczególnie do-jazd
do wsi na której odle-głym
końcu mieli kwatero-wać
kozacy
— Jak dotąd nie zauważy-łem
nikogo — odezwał się
znów starszy
— Zimno okrutne Widocz-nie
pochowali się na kwate-rach
Poganiaj konie Gutek
Do dworu już niedaleko
— Wio-wi- o stare na to
dictum pokrzyknął młodszy
kręcąc biczem nad końskimi
łbami
Przez obmurowane wokoło
podwórze wpadli całym pę-dem
przed dwór i młodszy
wyskoczywszy z sań zaczął ko-łatać
w mocne drzwi dębowe
które po chwili uchyliły się
trochę i wyjrzała z nich gło-wa
starego człowieka o si-wych
włosach i takichż siwych
długich bokobrodach Ujrzaw-szy
młodego człowieka odwró-cił
się do wnętrza i zawołał
donośnie: — Proszę jaśnie
państwa — panicz przyjechił
— i otworzył na oścież drzwi
w których ukazała się młoda
kobieta z zarzuconą na szyję
chustką wełnianą domowej
roboty
Zaczęła się witać serdecznie
z przyjezdnym:
— Tak dawno cię nie wi-działam
Zdrów jesteś i ca-ły?
Po tej potyczce pod Cho-dnowe- m
takem się o ciebie
bała! Nawet pojechałam oglą-dać
zabitych dodała wzdry-gają- c
się
— A teraz co robisz? Dokąd
jedziesz i kto to jest razem z
tobą? tu spojrzała pytającym
wzrokiem na starszego pow-stańca
który stał na boku
trzymając w ręku cugle od
sań
— To pan Celiński nowy
komisarz Rządu Narodowego
na powiat Rawski Proszę pa-nie
komisarzu przedstawię
pana mojej siostrze a gdy ten
zdejmując czapkę futrzaną u- -
całował pa'nią domu w rękę
mówił dalej:
— Jedziemy z Grójca do
Spały Mamy z sobą worek
prochu i duży zapas kapiszo-nów
dla partii w lasach spal-skic- h
Daj nam prędko coś
ciepłego do zjedzenia i jak
się bardziej ściemni ruszymy
dalej aby się przemknąć ko-ło
Białej Weźcie proch do
domu aby trochę odmarzł a
ja tymczasem oddam konie
Antoniemu aby je nakarmił
przed dalszą drogą
— Nie ma Antoniego — od-parła
pani Amelia — Tydzień
temu też poszedł do partii
Piotr sam musi konie obrzą-dzać'
No ale po co my tutaj
na ganka stoimy? Zaprowadź
konie do stajni a potem przy-chodź
na wczesną wigilię
Piotr trochę niedomaga ale
do Wicilii to wstał z łóżka
Pan Celiński wyciągnął z
sań ciężki worek z prochem i
wniósł go do wnętrza dworu
zaś brat pani Amelii zapro-wadził
konie do stajni W ob-szernej
jadalni znajdowała się
w kącie sporej wielkości
choinka ozdobiona różnymi
świecidełkami i papierowymi
girlandami własnej roboty
Gbok niej stał średniego wie-ku
mężczyzna opierając się
na lasce Obrzucił badawczym
zwrokiem nieznajomego przy-bysza
i podając mu rękę
rzekł:
— W samą porę przybyli
panowie do nas Myśleliśmy
że samotnio spędzimy Wigi-lię
ale Anielka jak gdyby
miała przeczucie że będą go-ście
Gość w dom — Bóg w
dom Szczęśliwie żeście po
drodze nie natknęli się na ko-zaków
— Kręci się ich tutaj dużo
po okolicy ale od potyczki
pod Chodnowem przenieśli
się w stronę Nowego Miasta
Chociaż w Białej stoi ich peł-na
sotnia a podobno i tutaj
w Wilkowie też kwaterują
Trochę niebezpieczna droga
ale partii brak ładunków i
gwałtownie o proch się dopo-minają
Trudno — Wojna —
Trzeba niekiedy karku nad-stawić
— odparł komisarz
— No to proszę prędko do
stołu — zawołała pani Ame-lia
— Gutek pewno zaraz
przyjdzie to podzielimy się
opłatkiem a tymczasem Wa-lenty-
podaj zupę zwróciła
się do służącego który wła
śnie stawiał na stole półmisek
z faszerowanym szczupakiem
Tylko jedna ryba na wigilię
i to prezent od Moska nasze-go
pachciaża Przyniósł też
trochę cukru do upieczenia
"babki" — wskazała na pacz-kę
leżącą na stole
"Jakoże ryba lubi pływać
a zatem dodał i buteleczkę
pejsachówki" rzekł pan Piotr
wyciągając z zakamarka du-żego
gdańskiego kredensu
małą buteleczkę "Nawet o
wódkę w tych czasach tru-dno"
— dodał markotnie
"No na zdrowie panie kom-isarzu"
i obaj stuknąwszy 6ię
kieliszkami wychylili jednym
haustem
Po chwili usłyszeli szybkie
kroki na ganku Drzwi otwo-rzyły
się gwałtownie i na pro-gu
ukazał się zadyszany Gu-staw
— Kozacy — krzyknął
gwałtownie — chyba cała so-tnia
idzie aleją od wsi Szczę-śliwie
jak wychodziłem ze
stajni promienie zachodzące-go
słońca odbiły się na
ostrzach pik Zauważyłem jak
tylko wychylili się ze wsi Co
robić? — zwrócił się z pyta-niem
do szwagra
— Prędko broń pistolety
zs okno — zawołał pan Piotr
otwierając lufcik Tam w
śniegu szukać nie będą Ty
nie masz się co ukrywać bo
jesteś bratem dziedziczki —
Dla pana — zwrócił się do
komisarza na ucieczkę za póź-no
Będzie pan udawał stan-greta
Antoniego Walenty
zrozumiałeś? — zwrócił się
do lokaja stojącego z tacą w
ręku na co ten kilka razy po-takująco
kiwnął głową
— A co z prochem? równo
cześnie zapytali Gustaw i Ce-liński
Gdzie schować? Będą
przecież robić rewizję
— To pozostawcie mnie ja
schowam — odezwała się pani
Amelia przysłuchująca się do-tąd
w milczeniu podnieconej
rozmowie mężczyzn
— Pani? zawołał niedowie
rzająco pan Celiński
— A dlaczego nio ja? Chy
ba pan nie wątpi że mnie tak
s?mo jak wam zależy na ukry-ciu
tego worka Ale teraz nie
ma czasu na dyskusje Niech
pań prędko ucieka do stajni
i ciągnąc za sobą cięzKi
worek skierowała się do są
siedniego pokoju
Przed dworem dał się sły-szeć
tupot wielu koni oraz li-czne
głosy i po chwili odez-wało
się mocne walenie pię-ścią
we drzwi wejściowe Os-try
rozkazujący głos wołał:
Otkrywajtie — Obysk
Walenty na znak pana Pio-tra
ruszył otworzyć drzwi i zo-stał
szorstko odepchnięty
przez oficera żandarmerii za
którym ukazało się paru ko-zaków
z karabinami i nahaj-kam- i
w ręku Dońcy — mruk-ną- ł
do siebie pan Piotr z pew-ną
ulga Jako wojsko regular
ne wołano ich zasadniczo od
kubańców i terców czyli tzw
"czerkiesów" uchodzących za
bardziej dzikich i nieokiełzna-nych
— Gdzie pamieszczyk? —
zapytał ostro żandarm a zwra-cając
się do stojącego obok
podesauła zawołał: Spędzić tu
wszystkich mężczyzn z fol
warku "na prowierkę"
Kozacy ruszyli wykonać
rozkaz żandarma który naj-widoczniej
był dowódcą całe-go
najazdu Zaczął on z uwa-ga
rozglądać się po jadalni i
zastawionym stole Ironiczny
uśmiech skrzywił mu twarz
gdy zwrócił się do pani Ame-lii:
No cóż wielmożna pani
przygotowała przyjęcie dla
powstańców? U was dziś praż-dni- k
a tu jak na złość kozaki
zawitali
Zaśmiał się na cały głos
"Wot i szczuka po jewrejski"
dodał z zainteresowaniem
"izwolitic barinia?" i zdej-mując
z ręki białą zamszową
rękawiczkę wziął na widelec
kawałek ryby "Prelestno"
mruknął mlasnąwszy języ-kiem
— To nie przyjęcie dla pow-stańców
a święta wieczerza
w w ieczór wigilijny — odpar-ła
zimno pani Amelia
— Konieczno — konieczno
— A eto kto? zwrócił się na-gle
ostro w stronę Gustawa
stojącego na uboczu
— To mój brat — odrzekła
pani Amelia — Przyjechał na
święta z Warszawy
Żandarm patrzył podejrzli-wie
na młodzieńca — Takoj
mołodoj i nie w powstaniu?
He?
— Za młody — odparła pa-ni
Amelia
— Za młody? — oUruszył
się Moskal — Ńotak janiłod-szyc-h
od niego wieszał Ro
zejrzał się groźnie po pokoju i
znów sięgnął po szczupaka W
przedpokoju dały się słyszeć
liczne kroki przy akompania-mencie
rosyjskich prze-kleństw
Do pokoju wleciał
nagle popchnięty z tjłu pan
Celiński
— Był w stajni wasze bła-gorod- ie
— raportował bro-daty
kozacki podoficer — Mó-wi
że "stangriet" nie znaju
czto eto takoje
— Kto eto? — zwTÓcił sie
żandarm do lokaja stojącego
na boku Chwycił go jedną re-f- o
za surdut a drugą uderzł
mocno w twarz tak że krew
zaraz mu z nosa pociekła To
stangret Antoni panie ofice-rze
— odparł lokaj ocierając
krew rękawem — Gowonj
prawdu a to ubiju — wrzesz-cza- ł
żandarm Walenty się
przeżegnał: Wola wasza i siła
ale ja nie kłamię To Antoni
stangret
— Wriot? — zwrócił się Mo-skal
do pana Piotra "A czto
eto "stangriet"? Czyn pow-stańczy?"
— Stangret to po waszemu
izwoszczyk 'woźnica — tłu-maczył
ten
— A czemu nie poszedł do
powstania? Widno szpion —
zaraz każe powiesić
— Za głupi aby być szpie-giem
A do powstania nie po-szedł
bo kulawy Rzeczywiś-cie
pan Celiński powłóczył
jedną nogą
— A gdzie ci dwaj co tu
niedawno przyjechali — inda-gował
dalej podejrzliwie żan-darm
— Nikt nie przyjeżdżał —
odparł p Piotr Mój szwagier
ze stangretem jeździli do Błę-dow- a
po świąteczne zakupy
Wrócili niedawno Ot jeszcze
jedna nierozpakowana paczka
leży na stole — Tu wskazał
na paczkę z cukrem
Do pokoju wszedł podesauł
i raportował z ręką przy da-szku
czapki: Na folwarku ni-kogo
więcej nie ma
— Tak gdzie się podzieli ci
dwaj co tu mieli przyjechać?
— zaperzył się znów żandarm
— Dawaj tutaj tego muzyka
co doniósł o tym
Kozacy wepchnęli do poko-ju
niskiego chłopa w wytar-tym
kożuchu i barankowej
czapie w ręku Patrzył woko-ło'
zezem z podełba i pokłonił
się nisko pani Amelii która
na to nie zareagowała Uj-rzawszy
go pan Piotr mruk-nął
pod nosem do siebie: Tak
należało 'przypuszczać iż ze
wsi ktoś doniósł A tylko ten
Barszcz złodziej i szpieg mógł
to zrobić
żandarm tknął chłopa w
piersi trzymaną w ręku szpic-rutą
i zapytał: Ty widziałeś
jak tu do dworu przyjechały
sanki z dwoma ludźmi? Ga-wo- ri
sukin syn
— Tak jest wasza wielmoż-noś- ć
— widziałem — mówił
chłop nie podnosząc głowy
— Powiedziałem panu pa-nie
rotmistrzu że mój szwa-gier
ze stangretem Antonim
jeździli do Błędowa po zaku-py
A ten chłop to Barszcz
znany złodziej i szubrawiec
Donosi różne kłamstwa do po-licji
aby dostać za to rubla
albo często i baty za fałszywy
donos Cała wieś go zna i nie-nawidzi
Już kilka razy chcieli
mu spalić obejście a jego sa-mego
zatłuc kijami Tu spoj-rzał
znacząco na chłopa który
wodząc zezem wokoło jeszcze
bardziej się skurczył w sobie
kręcąc baranią czapę w rę-kach
Skrycie kombinował z
kim lepiej trzymać Z władzą
od której ewentualnie za fał-szywy
donos groziły mu naha
ff
:h
je czy też z dziedzicem za któ-rego
Dlecami stała cała wieś
i zemsta za zdradę Po chwili
namysłu zdecydował się na to
drugie To też gdy żandarm
zaindagował go znowu — czy
nie widział twarzy tjch co je-chali
na sankach spojrzał z
ukosa na pana Piotra i_ odparł
wzruszając ramionami: Nie
wasza wielmożność Nie wi-działem
— A eto kto? — rotmistrz
wskazał na Gustawa
— To brat dziedziczki
— A on w powstaniu?
— Nie wasza wielmożność
On w Warszawie w szkołach
— A ten? — rotmistrz
tknął szpicrutą pana Celiń-skiego
Chłop zaciął się na chwilę
ponieważ jednak słyszał po-przednio
oświadczenie pana
Piotra mruknął pod nosem-T- o
stangret Antoni On trochę
durny
— Tak ty swołocz nic me
wiesz i po próżności ludzi na
mróz prowadzasz' Poszli won
z nim — zwTÓcił się do koza-ków
— i na pożegnanie dać
mu parę dobrych nahai żeby
fałszywych donosów nie robił
No tak chłop zełgał Powstań-ców
tu u was nie ma Ale
może jest broń gdzie scho-wana?
Posmotnm Rebiata
zdiełajtie obysk
Kozacy natychmiast ocho-czo
jak zgraja głodnych psów
rozlecieli się po całym dwo-rze
zarówno w poszukiwaniu
jakoby ukrytej broni jak i
przedmiotów godnych rabun-ku
Żandarm też ruszył w ślad
za nimi podejrzliwym zwro-kiem
świdrując podłogi i ścia-ny
w poszukiwaniu jakichś
tejnych kryjówek Z powodu
braku innego oświetlenia ca-ła
rewizja odbywała się przy
świecach którymi kozacy
świecili sobie zaglądając do
wszystkich kątów
— A to co za pokój? — za-pytał
Moskal
— To nasza sypialnia —
odparła pani Amelia
— A to wasz rebionok?
Chłopiec czy dziewczyna? —
zapytał wskazując na kołyskę
stojącą przy łóżku nakrytym
długą kapą zwisającą aż do
podłogi Z kołyski dochodziło
ciche kwilenie dziecka rozbu-dzonego
nagłą głośną intru-zj- ą
wielu ludzi do spokojnej
dotąd sypialni
— To moja córka Jadwinia
Pół roku — odparła pani A-me- lia
z pewnym niepokojem
w głosie
— Nu tak choroszo — za-śmiał
się żandarm Dobrze że
(Dokończenie na str 31j
§f&@@@g@g4@
rTr-g-?nr?n!- Tr ra r-rermTO-yrg--
gremr
L
' mm "
s# vv '$ i V V
S '"V }1 ? ttHSit MF Z - - „2f JM' l i — & J £_- - 1
X
ii
&
[fczenm
SZCZĘŚCIA
I RADOŚCI
Z OKAZJI
ŚWIĄT
BOŻEGO
fg NARODZENIA
f& 1
NOWEGO
ROKU
ŻYCZY
CAŁEJ
POLONII
MAYOIt
MIASTA
LONDON Ont
FG
tronach
eeiAicistii
że
po
nas
V A
r
SM
& u
PMMWbs
Xłl Jr-- ! 3CvWJ rrl jŁ?ti& JslSf cC- -
5358 Mi&Mź M
2i3a32&2l22i2ła2iSia2i&Sl2i2)2i2Si2i3iJi2i5a
M3MSfii3rvry7gy
Wesołych Świąt Bożego Narodzenia
i Szcześliiuego Nowego Roku
życzy
FOIIEIGN CO 3y
463 Richmond St London Ont §
Tel 439-653- 1 I
%2)2i3l3i2i2i33iZ?i3i2i2i22l2i2l2i3i2iZriSlSi3iS3Z3i3i3i3cS)}i3l9iri
ffi WIĄZANKĘ NAJLEPSZYCH ZYCZEN 9
W RADOSNYM DNIU BOŻEGO NARODZENIA
ł SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU
składa swej Klienteli i Polonii y
'OXFORD HOUSE jj
Właściciele: A Zientara i W Zurawiński ft
769 Adelaidc St — London pi Tel 439-824- 1
Serdeczne życzenia Webohjch Świqt Bożego Narodzenia
i dużo szczęścia w Nowym Roku
zanjłają Klienteli i Polonii Aijhner London i okolicy ki
Talkowski i fi Tarkowski właściciele
Dostarczamy różne mięsa świeże i
Pierwszorzędne wyroby masarskie robione na 8
krajowy Grzeczna obsługa i szvbka §
PO B0X 907 ayl&IER g
©©©©©©©©©©łgjjgjgS
Ą
całej
Najserdeczniejsze
Życzenia
Świąteczne
w szczególności dla przy-- S ?2ych i ślicznKh Panien
Młodych druhen ich ślubnych eonlraesszgaadknoócswktaireiczsioctrhnoejme antaekprzketsóptrrrzyzece-zh
ni minionych lat
Składając nasze najserdecz-niejsze
życzenia z okazji świat
bożego Narodzenia pragniemy
zPaapneiweniMe łodweszystki"eTheprzGysozwłen Skohioćppek'ażjdeest w stanie zaspo- "tt-yniaga-nia
z scumewnzaigkeluędinisetnyileum prozsyobstięstpengeoj
Niespotykana nigdzie tego
mKliieejnstceoelębmsłucgzwayniiLtornodsoknajeodynvna™yszma VSZVSCV 7aintoT-c-N- „ : __
?- - if:A ' Wweseelniy?ch Stryobjóówr modnych
fą-w-ry- u visiAitAtyrtiniiKjtfujMm
z
j J FiŁrSłiftlffy!! ! j&ff' iEJarrSra v
s5 :
Ont
§
~iJFiwji~rcif--
"iSlBM
mw
Sf?t£f
TRADE
swej całej
mrożone
sposób
dostawa
OMT
zostały
dzaju ro-jjS
i
MRS ROULA STRONSKI
Bridal Consulfant Proprietor
BRIDAL SALON Richmond st at york
nwnamuwg ngS
r
S3vyi =sfT %~
u
1
w
'''r
w
3
&
l