Zwilazkowiec Alliancer, February 25, 1959

              m
TT" --tj- "-- f- -'
-- " V v -- % — IfTT-- — „— „„ąppg
"€51
s 'V
sm11VIelMiĄIWvfi X
u ZWIĄZKOWIEC" LUTY (February) Środa 23 — 1959 STR 1 li
rC='SV&:
Marek Hłasko
CMENTARZE
Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone Copyright 1958 by "Kultura" Parz ''♦
"Jeden u nas porządny człowiek —
prokurator ale i ten prawdę mó-wiąc
świnia"
Gogol "Martwe Dusze"
I tFranciszek Kowalski czterdziesto-letni
szczupły nieznacznie łysieją- -
ffbeżczyzna o czerstwej cerze kości- -
fffike pił niesłychanie rzadko tylko
D% nadzwyczajnych wprost okazjach
lv nie zdarzało mu się aby przebrał
fn$re i aby potem inni musieli go in-Iffflbo-wać
o tym co mówił i jak się za- -
-- l Cvi nu i'o(fnvm t niowinln lu
(MWyw" uj' " j-- — j— - _"- - w„ „
M którzv budząc się rano nigdy nie po-Irtebu- ja
się wstydzić swego poprzednie-mlirieczor- u
Lecz pewnego dnia wrac-ali
późnym wieczorem do domu z zebr-ali
partyjnego które ciągnęło się przez
JUle godzin i na którym wielokrotnie
jnjjsiał zabierać głos w sprawach waż-jfi-h
dla niego i ludzi z którymi praco-- 2
spotkał swego serdecznego przyja- -
cif a jeszcze z czasów partyzantki Nie
jrSlział się z nim od roku czterdziestego
pftego kiedy to on sam pomaszerował
ni front a jego przyjaciel' ciężko wów- -
ds ranny pozostał w szpitalu juz do
tca dni wojny To spotkanie ucieszyło
Itak szalenie że postanowili je uczcić
Ciszkiem wódki i udali się da najbliź- -
j£j restauracji Przyjaciel zażądał od
finera ćwiartki a kiedy ukazało się dno
neiszek przywołał kelnera 1 aby jego
pnyjaciel nie pomyślał o nim że od
sów partyzantki zdziadział zupełnie
ecił kelnerowi aby podał następną
§Tf ich tak rozochociła gadało im się tak
dobrze wyblakły czas nabrał w ich
oaach tak krwistych barw że trzeciej
siadali niemal jednocześnie a już po
lan czwartą iJUbiiiwu uu u juc me py-m- c
sam kelner Kiedy wychodzili dnia- -
M juz a na szarym niebie poczęły ryso-m- ć
się pierwsze pasma jasności Poże-jja- li
się czule ściskając sobie przez dłu- -
czas dłonie potem każdy z nich ru-łF- w
swoją stronę
ElFranciszek kroczył dzielnie wpatrując
Wilnie chodnika lecz czuł ze jakieś
znane mu dotąd siły kołyszą go na
tiki a linia trotuaru raz po raz wymy- -
!ula się z jego pola widzenia "Zdaje
w — zamruczał — ze trochę tego
u diabła" I nagle niespodziewanie
samego siebie zaśpiewał tenorem:
Maria Rodziewiczówna
Pożary Zgliszcza
(=)'
Nie nie lękała się już niczego Jej
tzeń przerósł mistrzynię teraz ona pa
wła ku niemu przejęta owładnięta
Jarem takiero bohaterstwa i spokoju p nie lękała się już Czaplica
Nazajutrz "Anna Luiza" przyjęła ich
swój pokład
Oparta o parapet Władka wejrzeniem
& żegnała miasto ziemie i tłum ludzi
Wglądający się wyjazdowi Wychodź-jT- ?
kyto sP°r° na statku przeprowadza-ją
ich krewni i znajomi słychać było
flpz i westchnienia kwilenie niemo- - ifąt przestrogi prośby o wieści Jej tyl-U- t
jednej nikt nie żegnał i ona wrócić
ie będzie mogła do kraju f Statek dał pierwszy sygnał Hałas się
v) zmógł ludzie zaczęli krzyczeć tłoczyć r? do odwrotu Spojrzała po tłumie
wueunie znajomej -- twarzy
yferemnie
& Pfl HYlirrim ntrrnnln Ai!nrintnłn rvirtffob
41 czący z lądem czarnv słun dymu
Jienczyl komin parowca Obsługa za- -
t) SWe mipicpo łvll--r ćiitirttr nin hvln
izieś w czeluściach pokładu szuflował
5fe Trzeci Swizri ctnfpk 7nr1vunłnł i skn- - 'lnaprzód Białe fale goniły go czar-e-W
dym mącił czyste niebo z lądu powie- -
-- v uidie cnusiy 1 kapelusze
r-- ua'ej 1 dalej zrazu powoli wśród
i y nareszciefiu7wipmejia 7onucttne}mn ciouVrazrascuhtiniłcn-j-
"J ' Od fal naflhr7P7nvMT lunrnct na 1p- - vl° ' Prawo zbiegł się siny Bałtyk z nie-fJf- ni "Anna Luiza" ostatnim gwizdem
ffzegnala Rygę i biegła biegła już ni- -
W """iUWCUlcł
"ładka wciąż stała 7anatr7nna w nie- -
czoriosć niorza mewy latać
Sfr omiMem Ąttły 1P1 n wa1i TM„_z%yn- i-on łolnenioV Pr7V!_- - tpm w -- j ua 11 vsi r'7311'i t inaiiTCL'irn rirrn
westchnęła z cicha
JUŻ ni2dv tlio ™ont 4™t rumfoh
ni "ieba juź nlgdyl '
" tfim W Plphi w łrnnilralnoi Ipm
Futurze maszyny Swida otarł znój z
Hśn- - amo pomyślał z ciężkim
Pieniem serca Ale wnet się rozpo- -
I SChYlaian cip -- r nnJin q
IC7PI-- 5 J --u'"u 6lcJ!tJ f" I li' DieCa Mn-CTpnł- nJ Ar c-inh-io- "fiyle z-nią:fiórd-ał~
Byk z nią!
Stó
"Ty polski lesie — dlaczego tak kochamy
ciebie?
że w gąszczu twym czujemy się jakgdyby
w niebie
Spod skrzydeł twoich
Bezpiecznie kierujemy na wroga bron"
Jacyś ludzie w kombinezonach idący
do pracy roześmiali się i obejrzeli "za
nim To go tak rozłościło że również
przystanął
— Co u diabla — krzyknął — My- ślicie że może jestem zalany?
Tamci przeszli lecz Franciszek krzy-czał
dalej:
— Myślicie ze jestem zalany? Kto
jest zalany? Ja jestem zalany? Wszystko
kłamstwo Sami jesteście zalani ot i
tyle
Nagle zobaczył przed sobą dwóch mi-licjantów
Patrzyli na nieso zimno i zp
skupieniem Franciszek chciał powie
dzieć cos do nich lecz wciąż jeszcze miał
przed oczami tamtych którzy go zacze-pili
i zamiast słów nrzenrosin bo raz
któryś krzyknął:
— Sami jesteście zalani!
Teraz milicjanci zbliżyli się o krok i
nagle otrzeźwiony Franciszek zobaczył
ich twarze zupełnie z bliska Byli to mło-dzi
ludzie jeden w randze kaprala dru-gi
z trzema paskami — plutonowego
Plutonowy był bardzo piegowaty i miał
zadarty nos a Franciszkowi zdawało się
że jego błękitne oczy patrzą spod okute-go
daszka z zimną groźbą
— Dowód pozwólcie obywatelu —
powiedział plutonowy
Sztywnym ruchem wyciągnął rękę i
Franciszek cofnął się
— Dowód? — wybełkota! ze zdumie-niem
— Dlaczego?
— Proszę dowód — powtórzył pluto-nowy
a głos jego brzmiał odrobinę wyżej
niż przed chwilą
Franciszek sieenał ręka do kieszeni
w której trzymał portfel lecz kiedy --do
tknął chłodnej skory zatrzymał się
— Ależ — począł mówić
W(edy milicjant w randze kaprala
który stał dotychczas bez ruchu i słowa
bacznie śledząc każde poruszenie Fran-ciszka
krzyknął nachylając 'swoją twarz
ku niemu:
— Dowód Rozumiecie czy nie
Teraz Franciszek wyciągnął portfel
Otworzył go drżącymi rękami i podał do-wody
plutonowemu Ten obejrzał je po-tem
oparł swą skórzaną torbę o kolano
9S5&
50
i
szukając
poczęły
0=000=OC=0=0=(=J
A ziemi już i śladu nie było na ho-ryzoncie
V
W PUSZCZY
Jakub Simson — jak sam powiadał
o sobie — siedział w najdalszej osadzie
białych na "dalekim Wschodzie"
Osada to była niby forteca wśród
dziewiczego lasu obwiedziona palisada-mi
i rowem przyparta jednym bokiem
do strumienia drugim do kawałka kar-czunk- u
Wewnątrz mieściła się chata
magazyn i zagrody dla bydła
Chata była obszerna bo oprócz ojca
rodu mieszkało tam sześciu młodych
Simsonów w części żonatych oraz dwóch
olbrzymich Murzynów pastuchów i stary
Indianin pszczelarz
Rojno więc tam było dostatnio 1
zbrojno
Siedem karabinów grzmiało po pusz-czy
nłosząc dzikie plemiona czerwone
zwierza i włóczęgów bydło swobodnie
pasło się nad potokiem w magazynie
bezpiecznie gromadziły się cenne skóry
i wosk
Stary Simson nazywał się królem
okolicy i nikt mu tytułu nie przeczył
bo na kilkanaście mil w promieniu nie
było słychać o osadach Panował samo-władnie
nad okolicą od lat kilkunastu
za ludźmi nie tęsknił w świat powracać
nie chciał dobrze mu było na bezludziu
a i nownpcrn rinia wielki sie rumor
podniósł w osadzie Nie spowodował go
trop niedźwiedzi ani Indian ani zgonie-nie
bydła powodem zajęcia i niepokoju
było parę świeżych drzazg drzewa które
w potoku wyłowił i do chaty przyniósł
Sam Simson naimlodszy syn Jakuba
Drzazgi były siekierą odcięte 1 wzbudzi-ły
tysiące przypuszczeń i obaw
— W górze notoku ktoś wali hajkory!
— Ale 'kto?" Pewnie biały!
— Tożbyśmy go dotychczas widzieli
Tędy by przejeżdżał z Zachodu _ Weź] Sam strzelbę pójdziemy wę
dwóch na zwiady Wy chłopcy do ro-boty!
Poszli tedv -- Ojciec naprzód syn za
nim nie mówiąc słowa do siebie Pusz-czę
znali jak swój dom to też po go-An- o
tnarwu usfaszeli erzed sobą do
nośny miarowy łoskot siekiery '
— i kd) llli'"" !-"-
--
i począł coś pisać w małej zatłuszczonej
książeczce oprawnej w czarną ceratę
— Cóż wy piszecie jeśli można wie-dzieć?
— zapytał Franciszek usiłując zaj-rzeć
plutonowemu przez ramię
Plutonowy nie odpowiedział pisanie
w tak niewygodnej pozycji szło mu cięż-ko
i Franciszek widział jak marszczy
czoło i wysuwa koniuszek języka Po
chwili znów zaczął
— Dlaczego spisujecie mój dowód?
— Co może nie podoba się wam? —
zapytał ostro kapral — Milicja wam się
może nie podoba obywatelu?
— Nic takiego nie mówiłem — rów-nie
ostro odparł Franciszek Spojrzał na
pucułowate policzki kaprala i uczuł że
zaczyna się trząść ze złości Alkohol wy-wietrzał
mu już zupełnie
— Teraz nie — powiedział kapral i
wykrzywił swą dziecinną buzię w złośli-wym
uśmiechu — Ma się rozumieć że
teraz nie Ale przed chwilą to potrafi-liście
wyzywać milicję od pijaków
— Kto? Ja?
— Nie Pani Malinowska
— No no Tylko nie tym tonem
proszę — powiedział z oburzeniem Fran-ciszek-
— Teraz to nie tym tonem Ale
przedtem potrafiliście krzyczeć że je-steśmy
zalani — Spojrzał na Franciszka
z wyższością i powiedział dobitnie: —
Obrażacie mundur obywatelu
— Kłamstwo! — krzyknął z pasją
Franciszek
Kapral zwrócił się do plutonowego
który przez cały czas pisał coś uparcie
w swojej czarnej książeczce
— Słyszysz? Ten obywatel powiada
że my kłamiemy Zapisz to
Franciszek raz jeszcze popatrzył na
ich młode twarze i wstąpiła w niego fu-ria
Podniósł obie ręce do góry i potrzą-sając
nimi dziko zawył:
— A zapisz to gówniarzu zapisz Za-pisz
i to że mam cię w dupie że na
wszystko
Stracił zupełnie przytomność ze złoś-ci
Jego własne słowa dochodziły do nie-go
jak zza mgły nie rozumiał ich i nie
rozróżniał Krzyczał bez sensu i związku
wymachując rozpaczliwie rękami Kiedy
wściekłość jego minęła ocknął się i zo-baczył
że plutonowy chowa jego dowód
do swej skórzanej torby
— Idziemy — powiedział krótko
I zupełnie bezsilny Franciszek Kowal-ski
udał się z nimi na pobliski komisa-riat
II
Komisariat znajdował się niedaleko
od ulicy na której zatrzymano Francisz-ka
szli niecałe dziesięć minut i
( przez
ten czas Franciszek którego „zupełnie
opadły siły po wybuchu wściekłości od-zyskiwał
stopniowo dobre samopoczucie
Po jakimś czasie usiłował nadrabiać mi-ną
a nawet gwizdać Był wściekły i obu-rzony
lecz chciał zachowywać się tak
jak zachowywać się powinien niewinny
do głębi obrażony człowiek Głowę trzy
-- A
stary
— Aha — mruknął młody nadsłu-chując
— Tęgo rąbie a i bydło ryczy To
osadnik
— Chodźmy ojcze — rzekł syn nie-cierpliws- zy
Nie lada ciekawością był nowy czło-wiek
dla tych półdzikich skwaterów
— Powoli' Ostrożność nie zawadzi
Sam
Pół pełznąc pół idąc zbliżyli się kro-ków
kilkaset las zrzedniał a siekiera
rozlegała się tuż Podsunęli się na skraj
gąszczu i zajrzeli
Przed nimi jeden człowiek rąbał spo-kojnie
pień stuletni kilka zwalonych le-żało
wokoło nad potokiem
'Simsonowie podnieśli się z ziemi o
dwa kroki przed nim
Na widok dwóch drabów z bronią
samotnik sięgnął także po sztuciec opar-ty
o drzewo i czekał spokojnie zaczepki
Był wysoki silnie zbudowany młody
jeszcze ale niesłychanie wynędzniały i
mizerny Miał na sobie strzępy odzieży
na nogach strzępy butów na głowie
resztki kapelusza" Tylko twarz jego nie
była ani znękaną ani zmęczoną
Owszem uśmiech po niej się błąkał
a w bystrych oczach świecił spokój i
zadowolenie
Wyprostowany z palcem na cynglu
broni patrzył śmiało w oczy przybyłych
Nie był ani zbójem ani złodziejem Po
dobał się staremu
— Dzień dobry! — pozdrowił go
pierwszy
— Dzień dobry — odparł podobnież
obcy opuszczając broń
— Zwabiliście nas-siekier- ą Od daw-na
tu jesteście?
— Od wczoraj
— Az daleka?
— Z Europy
— Prosto?
— Nie Pracowałem w New Yorku
pół roku
— Myślicie się'tu osiedlić?
— A tak Wyznaczono mi tutaj iść
Możem na cudzy grunt zaszedł?
Simsonowie zaśmieli się unisono
— Tu nie ma cudzego gruntu Gdzie
spojrzysz osiadaj a coś zdobył twoje
Jak zginiesz to także twoje My tu osadę
mamy niżej nad potokiem Dobra oko-lica
ale ciężko żyć chyba jak my gro-madą
Was ilu?
— Ja jeden z żoną — odparł z błysz-czącymi
oczami
— To mało Nie dacie rady Block-hauz- u
nie postawicie do zimy
— Ej żona mitnie będzie pod namio-tem
Musi być chata to i będzie n
— Jeśli dotrzymacie słowa co mó-wicie
toście zuch' A długo szliście?
— Dwa miesiące
---=a-lrs!
m-rapelhie?ti "
mał do góry kroczył pewnie a kiedy
raz potknął się i napotkał szybkie spoj-rzenie
jednego z milicjantów uśmiech-nął
się z pełną ironii wyższością Kiedy
wchodzili już w ciemną i długą bramę
komisariatu pomyślał:' "Niepotrzebnie
się uniosłem Wszystkiemu winne zmę- czenie i wódka diabli ją rzeczywiście
nadali Z tymi szczeniakami się nie do-gadam
Może rzeczywiście wyrządziłem
im przykrość? Muszę rozmawiać z kimś
rozsądnym"
Przeszli przez podwórko i weszli do
dyżurki a wejście to odbyło się w spo-- 1 sób szczególny wszystko trwało moment
lecz wtedy dopiero po raz pierwszy od
chwili zajścia na ulicy Franciszek nóeznł
się nieswojo najpierw młodszy milicjant
otworzył drzwi następnie cofnął się a
kiedy Franciszek wszedł już do środka
i postąpił kilka kroków — wtedy do-piero
weszli obaj milicjanci zamykając
drzwi które wydały szczególnie niemiły
odgłos "Ładne porządki" — pomyślał
machinalnie Franciswk — "Gdzie jak
gdzie ale tu właśnie powinien być po-rządek
mogliby je naoliwić Teraz tylko
muszę porozmawiać z kimś rozsądnym"
Rozejrzał się uważnie wciąż zacho-wując
kamienny wyraz twarzy Była to
prosta izba o nieokreślonym kolorze
ścian przedzielona po środku barierą
mniej więcej na samym środku farba
którą niegdyś pomalowana została barie
ra była wytarta i wyświecona Franci-szek
pomyślał iż przyczyną tego pewnie
jest to że ludzie zatrzymani opierają się
o nią Na ścianach wisiały portrety do-stojników
państwowych nad nimi zaś
orzeł 'Pod jedną ze ścian stała drewnia-na
ławka spał na niej jakiś odwrócony
tylem mężczyzna "Nie można powiedzieć
żeby tutaj było porządnie" — pomyślał
raz jeszcze Franciszek i sprawiło mu to
pewnego rodzaju złośliwą satysfakcję
Milicjanci tymczasem zachowywali się
tak jakby Franciszek w ogóle nie istniał
Rozmawiali o czymś półgłosem z męż-czyzną
siedzącym za barierą Franciszek
słyszał jego nosowy glos lecz twarzy nie
mógł dostrzec zasłaniały ją plecy stoją-cych
milicjantów Stał bez ruchu około
minuty oczekując że lada chwila popro-szą
go aby przybliżył się i złożył zezna-nie
lecz nic takiego nie nastąpiło Prze-ciwnie
po chwili wsłuchiwania się w ich
rozmowę "Franciszek zrozumiał że tam-ci
wcale nie mówią o nim: przedmiotem
rozmowy był jakiś skradziony przed ty
godniem rower jeden z milicjantów
twierdził iż ukradł go niejaki Pasterka
drugi — że właściciel sam przepił i boi
bię przyznać żonie "Szlag niech to tra-fi"
— pomyślał Franciszek — "Sam im
wobec tego powiem co o tym myślę"
Przybliżył się do bariery i ze zdumieniem
zobaczył że siedzący za stołem milicjant
również jest w randze kaprala Zasko-czyło
go to zupełnie spodziewał się że
ci którzy przyprowadzili go tutaj roz-mawiają
z oficerem
— A sam
Simsonowie pokręcili giowami
Sionce stało w południu Podczas tej
rozmowy obcy wziął się znowu do sie-kiery
a przybyli usiedli na świeżo ścię-tym
pniu i dobywszy z torby kawał pie-czeni
posilali się po wędrówce
— A wy sami z Niemiec? — badał
stary po przerwie
— Dalej Na imię mi Aleksander
— To Sanders po naszemu — wtrą-cił
Sam Simson
— A mnie Simson Jack a ten mój
syn najmłodszy Pięciu jeszcze mam
takich
Nagle Sam jeść przestał i otworzyw-szy
szeroko oczy i usta wpatrzył się w
coś takr uporczywie jakby w nadziem-skie
zjawisko I stary się zdziwił
— Czy to wasza żona? — spytał
Swida się obejrzał rzucił siekierę i
podszedł naprzeciw nowoprzybyłej
Władka to była ta sama równie pię-kna
i smukła w grubej odzieży z kocioł-kiem
dymiącej strawy w ręku Mało się
zmieniła ta ukochana Swidy Musiał on
ją jak klejnot strzec w tej ciężkiej dro-dze
ochraniać od skwaru i niewczasu
na ręku nosić jak świętość Jego zżarło
słońce i trudy ją ozłociły tylko promie-nie
a trudy odbiły sie tylko ostrzejszym
rysunkiem rysów i silniejszą postawą
On na kość się zmizerował jej dał tylko
się zahartować nieco
Zdziwiła sie nieco wfdokiem obcych
ale Swida ją w paru słowach objaśnił
więc pierwsza powitała ich po angielsku
jak mąż trochę z akcentem
Simsonowie powstali Ta delikatna
urocza postać kobiety była dla nich
czymś nieznanym wzbudzającym prawie
trwożny szacunek Sam stracił zupełnie
rezon a stary dopiero po długiej chwili
ozwał się hamując jak mógł gruby głos
— A wam tu pani nie straszno w
tej dziczy?
— Nie — odparła z uśmiechem —
Bezpiecznej jak gdzie indziej Radam
żeśmy już przybyli wreszcie
— Bydło macie i zapasy jakie?
— Zostało się sztuk cztery i koń —
Odparł za żonę Swida — reszta się zmar-nowała
w drodze
— Psa najwięcej mi szkoda — doda-na
Władka — Dzisiaj w nocy coś go
rozdarło
— Bez psa źle I wężów się strzeżcie
K gdzież wasze obozowisko? — badał
=tary daleko więcej zajęty obcym gdy
jego zonę zobaczył
— Jeśli wasza ochota- - to je wam po-daże
— ofiarowałasię Władka — Nie
opodal nad potokiem na polanie'
Swida w jedna chwilę uwinął się ze
strawą i już ciosał dalej pomimo okro-pnego
skwaru Siekiera śmigała mu w
rolni Inlr wwa-nZf- - ' yw JW ~J - -- — -
OKULIŚCI
OKULISTKI
Br Bukowska-Bena- r O D
Wiktorii Bukowska O D
prowadzą nowoczesny gabinet
ONUllłt)czn przy
~27 RoobonkcesGvcaolflfersey AStvcnu
Tel LE 2-54- 93
Godziny przyjęć: codziennie od 1C rano do 8 uiecór W soboty od
10 rano do 4 po pot 1 S
ADWOKACI i NOTARIUSZE
CM BIELSKI BABCL
ADWOKAT I NOTARIUSZ
Przyjęcie codziennie — Sulte 702
Hermant 131dg
21 Dundas Square
(przy Yonge St)
Toronto — EM 2-12-
51
Wieczorami za uprzednim
telefonicznym porozumieniem
2 w
E H ŁUCK BA LLB
(ŁUKOWSKI)
I R H SMELA BA LLB
POLSCY ADWOKACI
Wsrolnlcy firmy adwokackie)
Blane Pasternak Łuck & Sniela
57 BLOOR ST W róg Bay WA 4-97- 55 przyjmują wieczorami za lelcfonlcz- -
1 S
RUTH CANTON
ADWOKAT — OBROŃCA
NOTARIUSZ
1337 Dundas St W„ Toronto
LE Ml 33
14 W
GEORGE BEN BA
ADWOKAT I NOTARIUSZ
Mów' po polsku
1147 Dundas St W Toronto
Tel LE 4-84- 31 i LE 4-84- 32
1 S
JAN L Z GÓRA
ADWOKAT — OBROŃCA
NOTARIUSZ
1437 Queen St W — Toronto
Tel Biura: LE 3-12-
11 Mieszk: AT 9-84-
65 l s
G HEIFETZ BA
ADWOKAT
S HEIFETZ
NOTARIUSZ
55 Wellington St W Toronto Ont
EM 6-64- 51 wieczorem WA 3-44-
95
1 S
KTÓRE
W KRAJU
B
na
TELEFONUJCIE
ZABEZPIECZENIA
WASZYCH OCZU ZEISS
Punktal
do okularów
już do nabycia
Pytajcie o nie u
spucjausiy oa oczu
DENTYŚCI
1 s
Dr Władysława
SADAUSKAS
LEKARZ
Grenadier Rd
(drugi dom od Ronccsvallo)
za telefo-nicznym
porozumieniem
Telefon LE 1-4-
250
S
Dr M
DENTYSTĄ
2092 Dundas St W Toronto
Tel RO 9-46-
82
2 W
Dr S D BRIGEL
LEKARZ DENTYSTA
CHIRURG — STOMATOLOG
Speeallsta chorób amy
Pliyslclnns' u surgeons' Bulldlng
Kancelaria No 270
86 Bloor St W — „Toronto
Telefon WA
2 W
Dr Więckowski
LEKARZ
Tel WA
310 Bloor St W — Toronto
przyjmuje 'po uprzednim porozumie-niu
telefonicznym 2 W
Dr E WACHNA
DENTYSTA
Godziny: 10-38- 6
Bathurtt St
-- 12 i 2—8
— EM 4-65- 15
2 w
Dr H SCHWABE
DENTYSTA
71 Howard Park Auti
(róg Itonrosvallcs)
Godi przyjęć za telefon
LE 1-2-
005
1 B
Jan Alexandrowicz — Notary
POLSKIE BIURO INFORMACYJNE
Pomoc w sprawach rodzinnych spadkowych i majątkowych w
Polsw — Kontrakty i Inne dokumenty Imigracja Income Tax
Tłumaczenia
Toronto Onh 799-- A OueenSt West " Tel EM 8-54-
41
DOMINION TRAVEL 0FFIGE
55 Wellington West — Toronto — Tel EM 6-64- 51
S HEIFETZ NOTARY PUBLIC
Załatwiamy sprawnie 1 solidnie: Sprowadzanie krewnych z Polski
na stałe lub wiwte — Wizy do Polski w 10 dni — Wyjazd do
USA na stałe liib wizytę — Sprawy majątkowe w kraju akty
darowizny pełnomocnictwa przez zastępcę i i sprawy
Gwarantowaną przesyłkę pieniędzy I paczek do Polski l Ukrainy
Tłumaeienia notarialne wszelkich dokumentów
Bezpłatna informacja listownie osobiście i telefonicznie
tNAPOJE NAJBARDZIEJ ZBLIŻONE
DO TYCH TAK WAM SMA-KOWAŁY
RODZINNYM
DENTYSTA
DENTYSTA
małżeństwa
Cola - Ginger Ale - Orange - Cream
BEZPŁATNA DOSTAWA
bankiety i inne okazje
W TORONTO
DLA
szkła
-- w-Kanadzle
Waszego
129
Przyjmuje uprzednim
LUCYK
ustntl
20056
Tadeusz
2-08-
44
zatn
Public
12--W
Soda
WAInut
i 1-2-
151
w dnie powszednie
do goaz 7 wiecz
Nie dostarczamy towaru do prywatnych domów
96-- W
20--w
kHHiHI WlIHIIi 'HI BI —i
Paczki PEKAO do Polski
DO WYBORU ŻYWNOŚĆ MATERIAŁY PREZENTY
LUB WYMIENIALNE NA PIENIĄDZE
(prawie 100 złotych za dolara)
Janiąue Trading - J Kamieński
TORONTO Ont: 835 Queen St W — Tel EM 4-40- 25
EDMONTON AHa: 10649 - 97th Street — Tel 2-38- 39
RÓWNIEŻ WSZELKIE LEKARSTWA ITP
Najszybciej i 'najtaniej! Wolnej! cłal
SYIEŻE POMARAŃCZE I CYTRYNY
1
!IH
!HhB3B!BHPIHHHPHBB)
mifflM:
i W
Ll mMmml
im Y
Łm~'wiii MHMl'
i ' Uif 1 &i 1
te itr ) iivsmh'') iw
ul
: - ffliVffj
%t tm
1 iU! w Wi
fet!
ni "j tr 1 h i" '
mmw
V2M3ł W I
rav
UftfJV
-- taił':
H"'WS
'JTC '
P iii
hMJ
fEM!ił
'Im'[I
im'¥r'Aiiii tl rIV
ci-- Jifi' :1
A- -
t I
t£&iH r rvFWJt
nm)
i1 kli ' ŁłrlMli
ł 1F "
i
i K~ i 0m% '
hfef 1 1 lwi 1 m!m' # ' mml
SM immmwmm
$i iiSu SI
h sif3ra ' mm i
mm
m
mWil